نقدی بر نمایشگاه اندر احوالات من؛ ملقب به تاجبخش / جعفر رزاقی

کاسه ی چینی با لعاب ایرانی   


نمایشگاه عکس و ویدئو آرت خانم تهمینه منزوی با عنوان "اندر احوالات من ملقب به تاجبخش" در گالری راه ابریشم دو افتتاح شد. نمایشگاه در بر گیرنده ی دوازده عکس رنگی و دو ویدئو آرت بود. وارد نمایشگاه می شوم، عدم پخش موسیقی فضای سنگینی را ایجاد کرده بود، با خواندن استیتمنت هنرمند بازدیدم را آغاز می کنم. استیتمنت بیشتر به مرثیه یا شعری زنانه مانند است. دیدن عکس ها را از سمت راست پی میگیرم، بیشتر عکس ها در قاب افقی چوبی و در ابعاد تقریبی 100*70 و از یک زاویه دید باز و رو به رو در یک روز ابری از فضای مخروبه ی یک بنای قدیمی گرفته شده بودند، آن ها را می توان در ژانر صحنه پردازی شده قرار داد. در عکس ها زنانی با لباسی ردا بلند و باستانی در رنگ های مختلف و با یک تاج برنجی می بینیم.

عکس ها خود روایت زنجیره ای را تشکیل نمی دهند و می توان با گزینش سه عکس میان آن ها به اندیشه ی هنرمند پی برد، عکاس به صورتی کلیشه ای با جابه جا کردن موقعیت زنان در عکس های مختلف آن ها را تولید می کند. شاید اولین ویدئو آرت روایت تاریخی ای را پیوستاری سینمایی کرده باشد و تمام حرف هنرمند را بتوان در 27 ثانیه انتقال داد و در ویدئو آرت دوم ما را با رویکردی اجتماعی که در آن زنانی که خود در طول تاریخ نگریسته شده بودند اکنون نگرنده ی ما هستند با تاجی برنجی.

هنرمند با پرداختی ساده انگارانه مفاهیم زن، زنانگی و شایستگی را ترسیم می کند و با به کارگیری المان های اگزوتیک و مد شده ی ایرانی عکس های خود را لعابی ایرانی داده است. خانم منزوی می توانست با الهام از آثار مفهومی فمینیست های معاصر و همچنین هنرمندان شاخص این جنبش اراِئه ای مناسبتر و دست کم با لایه های معنایی بیشتری بپردازد. 

هیچ نظری برای این مطلب وارد نشده است!
:
:
:
:
:
اگر تصویر نمایش داده نشده است و یا خوانا نیست، لطفا بر روی آن کلیک کنید تا عبارت جدیدی نمایش داده شود.